Historiek van de VVDB - g -

A

B

C

D

E

F

G

H

I

 

De jaren tachtig

juli 2000

Dynamiet tegen spreeuwen

Het was in het begin van de jaren tachtig nog gebruikelijk dat de Dienst voor Plantenbescherming van het Ministerie van Landbouw opdracht gaf om spreeuwenslaapplaatsen met dynamiet te bestrijden. We herinneren ons nog een actie in de Begijnendijkse Meren, waarbij 63 kg TNT werd gebruikt.

De helft van de ongeveer 50.000 aanwezige vogels werden gedood, maar zij waren er beter aan toe dan de andere die zich niet in het centrum van de slaapplaats bevonden. Die kwamen dikwijls erg gehavend uit de strijd, zo toegetakeld dat we de diertjes in samenwerking met de omwonenden uit hun lijden moesten verlossen.



Dagen na de knal waren er nog flink wat hulpeloze vogels te vinden, met weggeknalde poten en afgerukte vleugels. Zonder onze tussenkomst waren ze een gemakkelijke prooi voor verwilderde katten of gingen ze wegens voedselgebrek een lange doodstrijd tegemoet. Uiteraard protesteerden we krachtig tegen zulke spreeuwenuitdunningsacties, waarbij helemaal geen rekening werd gehouden met het lot van de dieren.

Singulé, symbool van onze strijd tegen de broodfokkerij

Dat we onze volgende persconferentie uitgerekend in Tervuren zouden organiseren, hield rechtstreeks verband met onze strijd tegen de wantoestanden in de kennel van Hubert Singulé. Ach ja, we hadden al vaker actie gevoerd tegen een aantal beruchte broodfokkerijen. En we herinneren we ons nog al te best hoe moeilijk het was resultaten te boeken. In het Tiense had je bijvoorbeeld de kennel Delvaux, waar de honden in autowrakken verbleven. Maar de man telde invloedrijke jagers onder zijn klanten en hij daagde ons uit met de boodschap dat we vlug zouden merken dat hij door gouverneur de Neéff himself werd beschermd. Hij blufte misschien, maar al onze klachten ten spijt is hij alvast nooit voor de rechter verschenen. Drijvende kracht in het dossier tegen Singulé was onze toenmalige hoofdinspectrice Annie Wennekes-Over die jarenlang voor ons opvangcentrum in Tervuren verantwoordelijk was. Toen ze op een onverwacht moment met de rijkswacht de kennel inspecteerde, werden zware inbreuken vastgesteld op de wet op de dierenbescherming. Daarenboven legde ze een lijvig dossier aan met meer dan veertig klachten van dierenvrienden uit haar gemeente. Het was nog de tijd dat honden op dierenmarkten werden versjacherd en Singulé was week na week present op de markt in Anderlecht. Volgens ingewijden speelden zich ook daar ernstige misdrijven af. De meeste dieren waren ziek, te mager of te vroeg van hun moeder weggehaald. Als ze op het einde van de markt niet waren verkocht, gingen de meeste honden voor een paar frank over in de handen van een groothandelaar die ze op zijn beurt doorverkocht aan laboratoria. Voor de correctionele rechtbank in Leuven werd Singulé desondanks op 1 april 1981 vrijgesproken. Rechter Depauw sprak de kennelhouder zelfs zalvend toe: "U zou er best aan doen een psychiater en een pediater aan te stellen voor uw jonge hondjes, want tegenwoordig moet je voorzichtig zijn." Wat weer eens bewijst dat we de jongste decennia een ontzettend lange weg hebben afgelegd en dat er thans veel meer in het voordeel van de dieren gedacht wordt. Uiteraard gingen we in beroep tegen dit vonnis. Het Openbaar Ministerie volgde. Op 3 november 1982 werd het correctionele vonnis echter door het Brusselse Hof van Beroep bevestigd. Toch was onze inzet lonend geweest, want Singulé had begrepen dat zijn doen en laten met argusogen zou opgevolgd worden.

Tervuren - Volksvertegenwoordiger Fernand Piot aan het woord

Op dinsdag 19 april 1983 vond onze allerlaatste persconferentie plaats in de koepelzaal van het Museum voor Midden-Afrika in Tervuren. De zaak Singulé had uiteraard deze keuze bepaald, maar we hielden ook rekening met de belangstelling die ons werk in die tijd in de arrondissementen Halle-Vilvoorde en Brussel gewekt had.

Eigenlijk hebben we ons in 1983 wat misrekend: we hebben onvoldoende beseft dat de enorme groeikracht voor een groot deel resulteerde uit de jaarlijkse persconferenties die het brede publiek informeerden over de vele activiteiten die we ontplooiden.

We hebben ten onrechte gemeend dat we via Protego een vergelijkbaar resultaat zouden boeken en dat we de vele kostbare tijd die de voorbereiding van een persconferentie jaar na jaar opeiste, beter aan de uitbouw van onze projecten konden besteden.

Wijlen dokter Robert Lemal geeft toelichting bij het Belgisch Nationaal Register

 

Het kan geen toeval zijn dat de territoriale expansie na 1983 niet is blijven duren en dat ons actieterrein de jongste 17 jaren quasi identiek is gebleven.

We zouden dus kunnen stellen dat we een vergissing begingen, maar anderzijds rijst ook de vraag of de VVDB, als ze nog sterker uitgegroeid was, haar nu reeds te zware taak zonder betaald personeel had kunnen blijven vervullen. En of ze een professionele uitbouw met alle risico’s en problemen van dien wel had overleefd. Er kwamen op deze persvergadering diverse problemen ter sprake. Zo klaagden we de lijdensweg van de schaaldieren aan. Ervaren koks getuigden dat kreeften bijvoorbeeld heel wat diervriendelijker konden behandeld worden. We betreurden dat de dierenbescherming niet langer aanvaard werd als burgerlijke partij. Het Hof van Beroep te Brussel stelde in een arrest dat de dierenbeschermingsbeweging door de wreedheid tegen de dieren niet meer morele schade leed dan alle andere Belgen die door het Openbaar Ministerie werden vertegenwoordigd en dat ze enkel als burgerlijke partij kon optreden als ze ook nog een materiële schade kon bewijzen.

Donato Ballasina aan het woord over een recente paddenactie in zijn gemeente

Dit arrest maakte het ons onmogelijk nog langer tot rechtstreekse dagvaarding over te gaan. We laakten ook de stelling van de Orde van de Dierenartsen die elke niet-gehonoreerde vorm van dienstbetoon verwierp en een dierenarts dus niet toeliet kosteloos medewerking te verlenen in een dierenasiel. We stelden dat niemand het elementaire recht kan worden ontzegd om onbaatzuchtig arbeid te presteren, laat staan dat iemand voor zo’n lovenswaardige inzet zou kunnen worden gesanctioneerd. Donato Ballasina, een bioloog uit Tervuren, vertelde de toehoorders over een paddenactie die recent in zijn gemeente gevoerd werd en over de voorbije en toekomstige parlementaire werkzaamheden in verband met dierenbescherming sprak volksvertegenwoordiger Fernand Piot.

Ereprijzen

Nadat de laureaten van de traditionele foto- en diawedstrijd waren gelauwerd, nam Raf Bonte de eerste ereprijs in ontvangst.


Die werd toegekend aan Het Laatste Nieuws omdat in dit dagblad elke week een kosteloze advertentie verscheen die de lezers opriep een hond te adopteren in onze dierenasielen.
Bijna twee decennia later bestaat deze fijne gewoonte overigens nog steeds

Eén van de taltijke laureaten
van de foto- en diawedstrijd
ontvangt haar prijs
uit de handen van Victor Geens

 Martin De Jonghe wordt gelauwerd door Fernand Piot

De tweede ereprijs ging naar Martin De Jonghe die in zijn BRT 2-programma "Service Telefoon" veel aandacht betoonde voor het dierenwelzijn.

De derde laureaat was de jonge Eric Van Hove die met zijn kauw Jakke een merkwaardige vriend had gevonden. Zijn verhaal leest u elders op deze website.