De VVDB tegen het onverdoofd ritueel slachten van offerdieren - c -

 

A B C

Evolutie van het dossier

oktober 2001

 

Meer dan tien jaar geleden hebben we in Protego een artikelenreeks gepubliceerd met de bedoeling aandacht te vragen voor de problematiek rond het onverdoofd ritueel slachten van dieren. Zoals het past, hebben we de lat meteen heel hoog gelegd, maar we wisten dat het vele jaren zou duren voor de sprong ons zou gelukken. Het was, het is en het blijft dus onze opdracht ervoor te vechten dat de derogatie die het onverdoofd ritueel slachten gedoogt, uit de wet op het dierenwelzijn verdwijnt.

Het kan niet dat Joden en Islamieten om hun godheid te eren daden mogen stellen die wij als een vorm van wreedheid ervaren en die de wet – los van die dubieuze religieuze gebruiken – als een inbreuk op het dierenwelzijn bestempelt en als dusdanig bestraft. Een jaar of vijf geleden hebben we binnen de politieke families een grote enquête georganiseerd, waaruit bleek dat er aardig wat politici geneigd zijn onze mening te delen. Ook de dierenrechtenorganisatie Gaia heeft zich steeds sterker ingelaten met het probleem. Positief is het natuurlijk dat de beruchte thuisslachtingen sinds 1988 werden verboden. Rituele slachtingen kunnen dus enkel nog in een openbaar of een daarmee gelijkgesteld slachthuis uitgevoerd worden. Zo hebben we uiteraard nog geen einddoel bereikt, maar er werd wel een stap in de goede richting gezet.

Maar het blijft nodig waakzaam te zijn. Zo vroeg de Marokkaanse gemeenschap in Lier in maart 2000 rituele thuisslachtingen toe te laten voor het Islamitische Offerfeest. Dat gebeurde tijdens een actie in het Lierse stadhuis, waarbij de voorschriften voor de rituele slachtingen, die de Marokkaanse gezinnen van het stadsbestuur hadden ontvangen, als blijk van protest opnieuw aan de burgemeester werden overhandigd. Een ware uitdaging dus, een onrustwekkende eis van de Marokkaanse gemeenschap om de wet inzake rituele slachtingen gewoon naast zich neer te leggen. In een brief aan het Lierse stadsbestuur stelden we dat in een democratische rechtsstaat de dierenwelzijnswet door iedere inwoner, tot welke geloofsgemeenschap of cultuur hij ook behoort, moet worden nageleefd. We noemden het ongehoord dat een gemeenschap eist inbreuken op de wet te mogen plegen en dreigden ermee elk dossier, waaruit zou blijken dat de wettelijke bepalingen niet worden gerespecteerd, aan het bevoegde parket over te maken, want, zo stelden we, religieuze motieven kunnen nooit een alibi zijn om de wet te overtreden. Aan het gemeentebestuur van Willebroek, Sint-Niklaas en Lokeren dienden gelijkaardige brieven gezonden om respect voor de wet af te dwingen.

Sommige gemeentebesturen stellen zich inderdaad te tolerant op. Om tegemoet te komen aan de wensen van de moslimgemeenschap bieden ze speciale vuilniszakken aan of plaatsen containers om er het slachtafval in te deponeren. Amper een maand geleden kon Gaia in Banneux een aantal Roma-zigeuners betrappen: ze waren illegaal schapen aan ’t slachten. Burgemeester Ancion vond het allemaal de moeite niet waard. Hij kon zich niet druk maken om enkele schapen, wet of geen wet. "Het gebeurt al jaren," gaf hij nog mee, "maar ik heb andere en belangrijker zorgen."
En dat is het nu waar het om draait: we hebben nog maar weinig wetteksten die het ritueel slachten reglementeren en we moeten er dan ook voor zorgen dat die alvast nageleefd worden. Via onze petitiecampagne willen we dus op de allereerste plaats naleving eisen van de bestaande wetgeving en we pleiten er ook voor dat die wet verder zou uitgebreid worden. We zijn ervan overtuigd dat dierenvrienden die onze strijd tegen het misbruik van kermispony’s moreel ondersteunen meteen ook onze petitie tegen het ritueel slachten van offerdieren zullen ondertekenen. Wie nu meewerkt kan dus probleemloos twee vliegen slaan in één klap. Om je er nog beter van te overtuigen dat onze aandacht niet mag verslappen, brengen we nog even de visie van Omar Van den Broeck, lector Islam aan de Erasmushogeschool, die terecht kritische vragen stelt bij de toestand in onze slachthuizen en bij het leed dat onze dieren moeten ondergaan vooraleer ze er belanden. Maar het wordt gevaarlijk als hij hieruit besluit dat een gemeenschap die de Islamitische godsdienst toelaat er tevens de tradities en de rituelen moet van tolereren. Het is zoveel als een oproep om de klok terug te draaien en dat kunnen en mogen we niet laten gebeuren.


Donald Stevens

VVDB dient klacht in
tegen Abdel Bouzambou uit Borgerhout

oktober 2005

 

Reeds meer dan tien jaar strijdt de VVDB tegen het onverdoofd ritueel slachten van offerdieren. Aanvankelijk eisten we een totaalverbod op het ritueel slachten als dusdanig, later een verbod op het onverdoofd slachten om er uiteindelijk voorlopig vrede mee te nemen dat de rituele thuisslachtingen op zijn minst al werden verboden. Ook al klonken er uit bepaalde politieke families ooit andere geluiden, men kan ons bezwaarlijk een vorm van fanatiek extremisme verwijten.

Het was ons al langer een doorn in het oog dat er tegen de illegale thuisslachtingen niet altijd even accuraat werd opgetreden. Integendeel zelfs, het plaatsen van afvalcontainers door sommige gemeentebesturen leek wel een uitnodiging naar de moslims toe om de wet te overtreden. Het toppunt was dat een zekere Abdel Bouzambou er in Gazet van Antwerpen openlijk voor uitkwam dat hij tijdens het Offerfeest thuis een schaap ritueel en dus illegaal had geslacht. En dat hij vele andere moslims kende die zich aan dergelijke verboden praktijken bezondigden. De VVDB heeft dan ook bij de Procureur des Konings klacht ingediend. We hopen dat het Parket een voorbeeld zal willen stellen en dat de man effectief vervolgd zal worden. We kunnen ons nauwelijks voorstellen dat dit uitdagend gedrag en dit misprijzen voor de Belgische wetgeving anno 2005 getolereerd zal worden. Het valt ons overigens op dat we van de kant van de Antwerpse moslimvertegenwoordigers geen enkele reactie hebben mogen noteren.

 

Het dier wordt bij volle bewustzijn met drie poten vastgebonden en op de rug gekanteld, de kop richting Mekka gekeerd. Onder het uitspreken van rituele gebeden brengt de offeraar met een vlijmscherp mes de fatale snede aan in de hals van het levende dier. Dan stroomt het bloed en de wrede doodsstrijd vangt aan. Aldus heeft het Allah behaagd…

Op grond van de vrijheid van godsdienst die door artikel 14 van onze grondwet gewaarborgd wordt, is in verband met de rituele slachting van dieren een concessie voorzien, die onze islamitische gasten de mogelijkheid biedt dieren te doden op een manier die we als wreedheid ervaren en die daarom in dezelfde wet door onze samenleving als een misdrijf bestempeld werd. Een concessie, met het bloed van weerloze dieren gekleurd! Een paradox, waarbij een wet in het ene artikel beteugelt wat in een ander geoorloofd wordt, waarbij wreedheid geen wreedheid meer is als de koran ze loutert en tot een uiting van vroomheid verheft.

Uit: Protego 1 januari 1990 - Editoriaal


 

Jean-Marie Dedecker steunt de strijd

26 januari 2006

De Vlaamse Vereniging voor Dierenbescherming noteert met grote voldoening dat senator Jean-Marie Dedecker (VLD) een wetsvoorstel heeft ingediend dat de verplichting inhoudt offerdieren te verdoven vooraleer ze ritueel geslacht worden.

Reeds in 1997 organiseerde de VVDB een grote enquête bij de politieke families. Er werd aangedrongen op een individuele stellingname door elke mandataris. Onder de titel "Geen enkele vrijheid kan grenzeloos zijn, nooit rechtvaardigt ze nodeloos leed" hebben we in april 1998 ons standpunt met betrekking tot de resultaten van de enquête samengevat.

Uit deze teksten blijkt dat reeds in 1997 heel wat politici onze visie deelden dat religieuze motieven geen alibi mochten zijn om daden te billijken die de strafwet in andere omstandigheden als een misdrijf bestempelt. Om één voorbeeld te geven, minister Marc Verwilghen vatte het als volgt samen: "Hoewel ik de vrijheid van godsdienst of van filosofische overtuiging ten volle steun, lijkt mij elk nodeloos leed voor een levend wezen, of het nu gaat om een mens, dan wel een dier, uit den boze. De tijd van de zoenoffers lijkt mij reeds lang voorbij."

Heel wat respondenten trachtten, zoals verwacht, de kool en de geit te sparen, maar we ontvingen ook enkele ronduit bedenkelijke reacties van politici die suggereerden dat we door racistische motieven werden gedreven. Zo antwoordde Gilbert Bossuyt in naam van een groep SP-collega's: "Het lijkt nogal gezocht om precies omtrent dit aspect uit de dierenbescherming een betoog te voeren. Gezien de politieke hoek waar dit dossier wordt verdedigd, kan men dan ook vermoeden dat dergelijke initiatieven eerder zijn ingegeven door de afkeer van een etnische minderheid dan door de bekommernis om het dierenwelzijn."

Hoe dan ook, het eerste lustrum van de nieuwe eeuw heeft de dierenbeschermingsbeweging duidelijk de lat veel te laag gelegd. Er werd gefocust op allerlei randproblemen als de thuisslachtingen, het plaatsen van afvalcontainers en het inrichten van tijdelijke slachtplaatsen, maar als resultaat van die lakse benadering van het dossier werd enkel bereikt dat de Moslimexecutieve de uitdagende absurditeit nu zo ver drijft dat ze de woordvoerder van een dierenrechtenbeweging voor de rechtbank wil dagen wegens het aanzetten tot rassenhaat…

De VVDB wil dat het afschaffen van de derogatie, die het onverdoofd ritueel slachten toelaat, voorgoed uit de strafwet verdwijnt. Het recht op godsdienstvrijheid kan en mag geen wreedheid tegen dieren wettigen. Een offerdier zonder verdoving de hals oversnijden, is een vorm van wreedheid die we niet langer mogen dulden. We mogen niet langer focussen op allerlei randproblemen, maar de essentie moet centraal blijven staan: de verplichting een offerdier te verdoven vooraleer het wordt geslacht. Joden en moslims moeten zich schikken naar die verplichting of anders moeten ze verhuizen naar oorden waar hun wrede praktijken nog langer worden geduld. België mag niet langer een land zijn waar een dier, dat al zijn leven moet geven om een god te behagen, niet eens een pijnloze dood wordt gegund. Daarom zal de Vlaamse Vereniging voor Dierenbescherming alle mogelijke steun verlenen aan het wetsvoorstel dat senator Dedecker thans ingediend heeft.

Ik wou gewoon reageren op het wetsvoorstel van Jean-Marie Dedecker i.v.m het ritueel slachten van dieren in ons land: ik vind deze slachtingen zonder verdoving MENSONWAARDIG! Daarom steun ik het wetsvoorstel voor 200 %. Ik citeer hier dan ook graag een uitspraak van M. Gandhi: 'De graad van beschaving van de mens is recht evenredig tot zijn houding tegenover de dieren!' Het feit dat senator Dedecker van een andere politieke strekking is dan ik maakt voor mij niks uit, ik hoop dat het wetsvoorstel zo vlug mogelijk wordt goedgekeurd!
Sarah Boon

 

Ritueel slachten zonder verdoving: een betreurenswaardig advies

oktober 2006

Met betrekking tot het ritueel slachten zonder verdoving heeft de VVDB van meet af aan een ondubbelzinnig en radicaal afwijzend standpunt ingenomen, wat - zoals trouwe leden zich ongetwijfeld zullen herinneren - niet steeds tot sympathieke reacties van enkele zogenaamd "correcte" politici heeft geleid. Het nieuws dat senator Jean-Marie Dedecker een wetsvoorstel had ingediend dat tot een verplichte verdoving van de slachtdieren moest leiden, deed ons weer even dromen. De Raad van State heeft ons binnen de kortste tijd weer geconfronteerd met de harde realiteit. Voor ons hoogste Belgische rechtscollege is het buiten proportie om het welzijn van het dier in te roepen om de vrijheid van godsdienstbeleving te beperken. Met andere woorden: het recht op godsdienstvrijheid is belangrijker dan het dierenwelzijn. De moslims en de joden zullen het graag horen zeggen. En wij moeten weer vrede nemen met de inmiddels bekende troostprijs dat alle rituele slachtingen (zonder verdoving!) in het slachthuis moeten gebeuren. En dat een of andere bekende joodse rabbijn nu weer niet komt aandraven met het argument dat zijn slachters alleen maar de scherpste messen gebruiken; we zien de man niet zo gauw in het ziekenhuis de anesthesist wandelen sturen omdat de chirurg hem verteld heeft dat hij bij de operatie alleen maar de allerbeste instrumenten gebruikt. Hoe dan ook, de VVDB zal de strijd blijven voeren tot slachtdieren niet langer nodeloos lijden om een of andere wrede god te plezieren.